Polskie nowości...

Oki, że z Polską muzyką jest mocno średnio, to wiadomo (przynajmniej jesli o mainstream chodzi). Przyjrzyjmy się kilku nowościom w telegraficznym skrócie.

Reni Jusis - Iluzjon cz. 1
Dla mnie ta płyta jest znakiem, że nigdy nie należy dorosnąć i zejść z parkietu. Skoro Madonna może tam być do 50-tki, mogła i Reni. A wybrała szarość, brąz i smutek bagiennych ballad ala Ania Dąbrowska. Nie da się tej płytki, i mówię to z bólem jako fan Reni, określić inaczej, niż jako ambitna porażka.
Posłuchaj: 8 minut (duet z Gabą Kulką)

Mika Urbaniak - Closer

Że zdolna to wiadomo, ma to w końcu w genach i słychać to w kawałkach które nagrała np. ze Smolikiem. Tutaj marketingowcy wytwórni przekonują nas, że dzięki temu że płytę wyprodukował jakiś koleś grający z Amy Winehouse, to już będzie super i fokle. Jak jest naprawdę? Hmm nieźle ale bez rewelacji. Najlepsze co można o tej płycie powiedzieć, to że wpada jednym uchem i wypada drugim.
Posłuchaj: Lovin needs a deadline, Easy

SOFA - DOREMIFASOFA

No i znowu. Jest nieźle, zaczyna się intrem mówionym przez dzieci, potem jest super energetyczne Affaiaz, a dalej sympatyczne i ciepłe Limelife. Potem niestety jest już różnie. Dobre kawałki wymieszane z przeciętniakami mniej więcej po równo sprawiają, że album pozostawia spory niedosyt.
Posłuchaj: Affaiaz, Would u

a co u zagranicy?

pojawił się nowy klon będący połaczeniem Eminema z Just Jackiem. Niestety ani taki ostry jak ten pierszy, ani zczilowany jak ten drugi. Asher Roth, bo o nim mowa podbił Amerykę hymnem na cześć picia, jarania i ruchania nazwanym o zgrozo "I love college". Niestety, reszta płytki, mimo udziału takich gości jak Cee-Lo, Chester French (o krążku tych panów za chwilę) czy Busta Rhymes wypada różnie. W jednym kawałku (As I Em) nawiązuje nawet do swego rzekomego podobieństwa do Eminema, dyskontując je. Jednak wrażenie, że właśnie na popularności innego białego rapera jedzie, pozostaje. Jest nieźle, oby na następnym krążku było lepiej.
Posłuchaj: I love college,

Chester French zdobyli scenę collegową amerykańską piosenką o tym, że trzeba się zabezpieczać bo nie wiadomo z kim się idzie do łóżka (She loves everybody) i kompletnie bezpretensjonalną oldskoolową piosenką Jimmy Choos. Niestety reszta albumu kojarzy mi się z próbami panów z Panic! At the Disco czyli z próbą zostania nastęonymi Beatlesami. Słabo...
Posłuchaj: Jimmy Choos

PJ Harvey wróciła. Mam do tej Pani rózny stosunek, ale generalnie pozytywny. Tutaj ugruntowany świetnymi kawałkami jak przebojowe Black hearted Love czy tytułowe A woman a man walked by. Do całej płyty mam mieszany stosunek ale do kilku kawałków wracam baaardzo chętnie.
Posłuchaj: Black Hearted Love, The Soldiers, Pationless,pointless

dobra, tyle na dziś, wracam do roboty...

Wracam z plejlistą na dziś

Oki, więc trochę mnie nie było.

Zacznijmy od przedstawienia, czego słuchałem sobie rano.

1. Phoenix - Lisztomania
Objawienie rzekome tego roku. Dla mnie przyjemnie grają, ale nie jestem przekonany, czy to tegoroczne MGMT.

2. Solar Twins - Rock the Casbah
Ok z jakiegoś powodu mam sentyment do tego kawałka, i nic na to nie poradzę.

3. SOFA - Affaiaz feat. OSTR
Dooobry, wzorowany na znanym motywie "bhangra", kawałek którego przesłanie chyba mówi coś o nietolerancji i nieufności. Nie wiem, dla mnie liczy się tu energia i bit.

4. Metro Station - Shake it
Powie ktoś, że tandeta, że MTV i Viva to grają. No grają, co nie zmienia faktu że to pozytywny, lajtowy, żenująco głupi kawałek, który zawsze wprawia mnie w dobry nastrój i sprawia że jakoś łatwiej mi się idzie do durnej pracy.

5. Madonna - Give it 2 Me (Oakenfold Remix)
I znowu, przestrzenne bity, dobra melodia, gęsty kawałek. A jako że Madonnę i Oakenfolda w te wakacje mam zobaczyć, to muszę ćwiczyć...

Z innych niusów to chyba znalazłem współlokatorkę do zamieszkania na Gajowej. Oh Yeah!